logo

Opieka zdrowotna w UE i EFTA

Drukuj

Dyrektywa transgraniczna

Kontakt z pracownikami Zachodniopomorskiego Oddziału NFZ w sprawie dyrektywy transgranicznej:

Zasady - tel. 91 425 11 85; e-mail: dyrektywa-pytania@nfz-szczecin.pl
Recepta - tel. 91 425 10 99; e-mail: dyrektywa-leki@nfz-szczecin.pl
Zwrot kosztów - tel. 91 425 11 91; e-mail: dyrektywa-zwrot@nfz-szczecin.pl

Od 15 listopada 2014 roku osoba ubezpieczona w Polsce może się ubiegać o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, z których skorzystała poza granicami Polski w dowolnym kraju Unii Europejskiej, zarówno w publicznym, jak i prywatnym systemie opieki zdrowotnej, na zasadach określonych w znowelizowanej ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych*.

  • Fundusz dokonuje zwrotu kosztów w kwocie nie wyższej, niż płaci za dane świadczenie polskim świadczeniodawcom, i nie wyższej, niż faktycznie poniesiona.
  • Zwrot kosztów dotyczy gwarantowanych świadczeń opieki zdrowotnej, czyli takich, które przysługują osobom ubezpieczonym w Polsce, z wyłączeniem świadczeń niepodlegających finansowaniu w ramach dyrektywy (patrz niżej).
  • W przypadku niektórych świadczeń opieki zdrowotnej możliwość uzyskania zwrotu kosztów warunkowana jest koniecznością uzyskania uprzedniej zgody dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ (patrz poniżej).
  • Jeśli w Polsce na dane świadczenie wymagane jest skierowanie lub zlecenie, to posiadanie tego typu dokumentu jest jednym z warunków uzyskania zwrotu kosztów świadczenia udzielonego w innym państwie członkowskim UE.
  • Wykaz przykładowych świadczeń gwarantowanych, wraz ze stawką zwrotu, czyli uśrednioną ceną, jaką płaci za nie NFZ polskim świadczeniodawcom, znajduje się na stronie internetowej Krajowego Punktu Kontaktowego.
  • Wniosek o zgodę na leczenie wymagające uprzedniej zgody Dyrektora OW NFZ, a także wniosek  o zwrot kosztów należy składać na obowiązujących drukach, do właściwego oddziału NFZ. Otwórz link do zakładki FORMULARZE 

Świadczenia niepodlegające finansowaniu w ramach opieki transgranicznej

1) obowiązkowe szczepienia ochronne
2)  opieka długoterminowa, jeżeli jej celem jest wspieranie osób potrzebujących pomocy w zakresie wykonywania rutynowych czynności życia codziennego
3)  przydział i dostęp do narządów przeznaczonych do przeszczepów; obejmuje wszelkie czynności związane z pobraniem i przeszczepieniem komórek, tkanek i narządów, o których mowa w art. 3 ust. 3 Ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów. Dz.U. 2005 nr 169, poz. 1411

Świadczenia wymagające uprzedniej zgody dyrektora OW NFZ

  • świadczenia wymagające pozostania pacjenta w szpitalu co najmniej do następnego dnia, bez względu na rodzaj udzielanych świadczeń
  • pozytonowa tomografia emisyjna (PET)
  • tomografia komputerowa
  • rezonans magnetyczny
  • badania medycyny nuklearnej
  • badania genetyczne
  • leczenie w ramach programów lekowych
  • terapia izotopowa
  • teleradioterapia stereotaktyczna
  • terapia hiperbaryczna
  • wszczepienie pompy baklofenowej w leczeniu spastyczności opornej na leczenie farmakologiczne

Wnioskowanie o wydanie zgody

Wniosek do dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ o wydanie zgody na uzyskanie w innym niż RP państwie członkowskim UE świadczenia opieki zdrowotnej jest załącznikiem do rozporządzenia Ministra Zdrowia. Wszystkie wzory wniosków dotyczące leczenia za granicą dostępne są na stronie internetowej ZOW NFZ w zakładce Nasz Oddział/ Formularze/ Wnioski do NFZ dotyczące leczenia poza granicami kraju.
Fundusz będzie mógł odmówić wydania wymaganej zgody na skorzystanie ze świadczenia za granicą, jeśli dane świadczenie będzie mogło być udzielone w Polsce w terminie uzasadnionym przesłankami medycznymi, z uwzględnieniem aktualnego stanu zdrowia i prawdopodobnego przebiegu choroby.

Wnioskowanie o zwrot kosztów

Wniosek o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, będących świadczeniami gwarantowanymi, udzielonych na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest załącznikiem do rozporządzenia Ministra Zdrowia.
Wszystkie wzory wniosków dotyczące leczenia za granicą dostępne są na stronie internetowej ZOW NFZ w zakładce Nasz Oddział/ Formularze/ Wnioski do NFZ dotyczące leczenia poza granicami kraju.
Wypełniony i uzupełniony o wymagane załączniki wniosek należy złożyć do oddziału wojewódzkiego NFZ.
Do wniosku o zwrot kosztów należy dołączyć oryginał rachunku oraz potwierdzenie pokrycia całości kosztów świadczenia, jeśli nie wynika to z załączonego rachunku.
Warunkiem uzyskania zwrotu kosztów jest posiadanie wymaganych skierowań, zleceń lub recept, wydanych przez osoby uprawnione do ich wystawiania, zgodnie z przepisami polskimi lub innego państwa członkowskiego UE.
Wszystkie załączniki do wniosku muszą być przetłumaczone na język polski. Tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego.
Na wyraźny wniosek pacjenta, świadczeniodawca w państwie leczenia ma obowiązek zamieścić wszystkie niezbędne informacje, które pozwolą na jednoznaczne ustalenie udzielonych świadczeń, wydanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia lub wyrobów medycznych, a także na ich odpowiednią wycenę wg stawek obowiązujących w Polsce, która jest państwem ubezpieczenia, oraz na określenie przysługującej kwoty zwrotu.

Termin składania wniosku o zwrot kosztów

Wniosek o zwrot kosztów składa się w terminie do 6 miesięcy od dnia wystawienia rachunku za świadczenie opieki zdrowotnej, którego wniosek dotyczy.

Termin rozpatrywania wniosku o zwrot kosztów

Rozpatrywanie wniosków odbywa się w trybie postępowania administracyjnego. Termin rozpatrzenia wniosku bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego wynosi 30 dni od dnia wszczęcia postępowania; jeśli konieczne jest postępowanie wyjaśniające – do 60 dni. W przypadku prowadzenia postępowania wyjaśniającego przy udziale zagranicznego punktu kontaktowego – zwrot kosztów bądź wydanie decyzji o odmowie zwrotu kosztów następuje w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Zwrot należnej kwoty

Zwrot należnej kwoty powinien nastąpić w ciągu 7 dni od dnia, w którym ZOW NFZ podejmie wiadomość, że decyzja stała się ostateczna, lub do dnia 31 stycznia następnego roku, jeśli kwota przeznaczona w ramach dyrektywy transgranicznej na dany rok została wydatkowana.  

Odmowa zwrotu kosztów

Narodowy Fundusz Zdrowia odmówi zwrotu kosztów:

  • za świadczenie, które w Polsce nie jest świadczeniem gwarantowanym, to znaczy nie wymieniono go w koszyku świadczeń gwarantowanych, finansowanych ze środków publicznych
  • zakupionych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych nierefundowanych zgodnie z przepisami polskimi
  • jeśli nie zostały spełnione warunki dotyczące posiadania przez świadczeniobiorcę odpowiednich skierowań, zleceń, bądź recept
  • jeśli świadczeniobiorca nie spełnił wymogów warunkujących jego udział w programie zdrowotnym bądź nie został zakwalifikowany do danego programu lekowego
  • jeśli skorzystano ze świadczeń bez uprzedniej zgody dyrektora oddziału Wojewódzkiego NFZ, choć taka zgoda była wymagana
  • jeśli wnioskujący o zwrot kosztów nie przedstawi dokumentów zawierających wystarczające dane dotyczące przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, pozwalające na zidentyfikowanie świadczeń opieki zdrowotnej, których wniosek dotyczy
  • jeśli wnioskujący nie udokumentował faktu pokrycia całości kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek
  • jeśli wniosek został złożony po obowiązującym terminie

Recepta transgraniczna - zasady  

Pacjenci mogą wnioskować o zwrot kosztów leków lub wyrobów medycznych kupionych w innym państwie UE na podstawie recepty wystawionej przez lekarza zarówno polskiego, jak i z innego kraju UE. To samo dotyczy recepty wystawionej przez lekarza z innego państwa UE, a zrealizowanej w polskiej aptece. Zwrot dotyczy leków refundowanych w Polsce, zgodnie z obwieszczeniem ministra zdrowia obowiązującym w dniu realizacji recepty w aptece. 
Recepta transgraniczna, która nie została zrealizowana w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, może zostać zrealizowana w Polsce za pełną odpłatnością. Jeśli recepta została wystawiona zgodnie z przepisami uprawniającymi do jej realizacji i refundacji przez NFZ, może być zrealizowana w polskiej aptece z uwzględnieniem odpłatności określonych w ustawie o refundacji.
Recepta „transgraniczna” wystawiana jest na tym samym druku, co „zwykła” recepta, obowiązująca w danym kraju.

Jakie informacje muszą być na recepcie transgranicznej?

  • imię lub imiona i nazwisko pacjenta;
  • data urodzenia pacjenta;
  • imię lub imiona i nazwisko osoby wystawiającej receptę;
  • kwalifikacje zawodowe osoby wystawiającej receptę (tytuł zawodowy);
  • dane do bezpośredniego kontaktu osoby wystawiającej receptę (adres e-mail lub numer telefonu lub faksu wraz z prefiksem międzynarodowym);
  • adres miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, numer lokalu – jeżeli nadano), a w przypadku lekarzy wykonujących działalność leczniczą w formie indywidualnej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania lub indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania – adres miejsca przyjmowania wezwań i miejsca przechowywania dokumentacji medycznej oraz oznaczenie „Polska" albo skrót „PL";
  • nazwa powszechnie stosowana (międzynarodowa) lub nazwa handlowa jeżeli: przepisany produkt jest biologicznym produktem leczniczym lub osoba wystawiająca receptę uważa, że jest ona niezbędna ze względów medycznych; w takim przypadku na recepcie zwięźle podaje powody użycia nazwy handlowej;
  • postać; dawka (moc); ilość; sposób dawkowania;
  • data wystawienia recepty;
  • złożony na awersie recepty własnoręczny podpis osoby wystawiającej receptę.

Recepta powinna spełniać wymogi pod względem czytelności i trwałości naniesionych danych (w tym za pomocą wydruku).
Na recepcie transgranicznej nie może być przepisany lek o kategorii dostępności „Rpw”, czyli taki, który zawiera w swoim składzie substancje psychotropowe lub środki odurzające.
Recepta może zawierać także inne dane, o których mowa w par. 3 Rozporządzenia MZ z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie recept lekarskich. Dz.U. 2012 poz. 260

Co to jest KPK?

Krajowy Punkt Kontaktowy to instytucja działająca w każdym państwie członkowskim UE. Do jego zadań należy, m.in. udzielanie informacji i pomocy osobom, które zamierzają albo już skorzystały ze świadczeń zdrowotnych na zasadach określonych w dyrektywie transgranicznej.
Portal KPK dostępny jest ze stron internetowych oddziałów wojewódzkich NFZ.


Podstawy prawne