Stan nagły i zagrożenie życia

• Izby przyjęć i szpitalne oddziały ratunkowe

1. Niezwłocznie, bez skierowania
2. Świadczenia udzielane w szpitalnym oddziale ratunkowym i szpitalnej izbie przyjęć
3. Kiedy wezwać pogotowie ratunkowe
4. Dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Stan nagły.

1. Niezwłocznie, bez skierowania
   W stanach nagłych świadczenia opieki zdrowotnej udzielane są niezwłocznie, bez wymaganego skierowania. Jeśli w sytuacji nagłej nie ma w pobliżu podmiotu udzielającego świadczeń w ramach umowy z NFZ, pacjent ma prawo skorzystać z pomocy medycznej udzielonej w niezbędnym zakresie przez podmiot niezwiązany umową z Funduszem. Za stan nagły* uznaje się stan zagrażający poważnym uszkodzeniem funkcji organizamu lub uszkodzeniem ciała, lub utratą życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
   
   
2. Świadczenia udzielane w szpitalnym oddziale ratunkowym i szpitalnej izbie przyjęć
   Świadczenia w stanach nagłych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej, udzielane są przez całą dobę w szpitalnych izbach przyjęć i szpitalnych oddziałach ratunkowych. Te świadczenia to m.in.  opatrzenie ran, oparzeń i drobnych urazów, unieruchomienie kręgosłupa i złamania kończyny, nastawienie zwichniętego stawu, usunięcie ciała obcego, tamponada jamy nosowej, korekcja złamania przegrody nosowej, tamponada krwawienia z żylaków przełyku, zapewnienie i utrzymanie drożności dróg oddechowych, wspomaganie i kontrola oddechu sztucznego metodami ręcznymi i z zastosowaniem respiratorów, podtrzymanie funkcji życiowych chorego z urazem, elektroterapia serca, wstępne leczenie ostrych zatruć, leczenie bólu, cewnikowanie pęcherza moczowego, ostre zagrożenia ginekologiczno-położnicze i nefrologiczne. Świadczenia obejmują zabezpieczenie medyczne pacjentów i zapewnienie im ewentualnego transportu w celu zachowania ciągłości leczenia.
   
   
3. Kiedy wezwać pogotowie ratunkowe
   W sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta, należy wezwać karetkę pogotowia ratunkowego. Stany nagłe, bezpośrednio zagrażające życiu to m.in.: utrata przytomności, zaburzenia świadomości, drgawki, nagły, ostry ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, nasilona duszność, nagły ostry ból brzucha, uporczywe wymioty, gwałtownie postępujący poród, ostre i nasilone reakcje uczuleniowe (wysypka, duszność) będące efektem zażycia leku, ukąszenia, czy użądlenia przez jadowite zwierzęta, zatrucia lekami, środkami chemicznymi czy gazami, rozległe oparzenia, udar cieplny, wyziębienie organizmu, porażenie prądem, podtopienie lub utoniecie, agresja spowodowana chorobą psychiczną, dokonana próba samobójcza, upadek z dużej wysokości, rozległa rana, będąca efektem urazu, urazy kończyny dolnej, uniemożliwiające samodzielne poruszanie się.
   Aby wezwać pogotowie ratunkowe, należy zadzwonić: z telefonu stacjonarnego na numer 999, z telefonu komórkowego na numer 999 lub 112.
   Najważniejsze informacje, które należy podać po zgłoszeniu dyspozytora: dokładne miejsce zdarzenia (adres, lokalizacja, punkty orientacyjne); powód wezwania; kto potrzebuje pomocy; kto wzywa zespół ratownictwa medycznego; odpowiadać na zadane pytania dyspozytora, dostosować się do jego zaleceń w zakresie udzielenia pierwszej pomocy; wezwanie przyjęte do realizacji zostanie potwierdzone przez dyspozytora słowami: "wezwanie przyjęte"
   
   
4. Dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Stan nagły. 
   Zgodnie z art. 50 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, świadczeniobiorca ubiegający się o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej jest obowiązany przedstawić dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej. W przypadku nieprzedstawienia takiego dokumentu w dniu uzyskania świadczenia, zostaje ono udzielone na koszt pacjenta.
   Możliwość przedstawienia dokumentu w późniejszym terminie dotyczy następujących sytuacji:
   
   • jeśli w stanie nagłym* świadczenie zostało udzielone w szpitalu, dokument powinien zostać przedstawiony nie później niż w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia udzielania świadczenia opieki zdrowotnej, o ile chory nadal przebywa w szpitalu, a jeśli nie było to możliwe - w terminie 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczeń
   • jeśli w stanie nagłym świadczenie zostało udzielone w ambulatorium (poradnia/ przychodnia) dokument powinien zostać przedstawiony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczeń.
   W razie nieprzedstawienia dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń w terminach wyżej określonych, świadczenie zostaje udzielone na koszt świadczeniobiorcy.
   Jeśli pacjent w późniejszym terminie przedstawi dokument potwierdzający, że w dniu udzielenia świadczenia był ubezpieczony lub z innego tytułu miał prawo do tego świadczenia, świadczeniodawca jest obowiązany do zwrotu poniesionych przez pacjenta kosztów. Późniejsze przedstawienie dokumentu nie może być także powodem odmowy zwolnienia z kosztów.
   Opłacenie zaległych składek wraz z odsetkami nie zwalnia z obowiązku pokrycia kosztów udzielonego świadczenia opieki zdrowotnej.
   *Stan nagły
   Art. 19 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnych określa, iż w stanach nagłych świadczenia opieki zdrowotnej są udzielane świadczeniobiorcy niezwłocznie.
   Przez stan nagły (stan nagłego zagrożenia zdrowotnego) należy rozumieć stan polegający na nagłym lub przewidywanym w krótkim czasie pojawieniu się objawów pogarszania zdrowia, którego bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia, wymagający podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia. Podstawa prawna: art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z 2007 r. Nr 89, poz. 590 i Nr 160, poz. 1172 oraz z 2008 r. Nr 17, poz. 101).